دولت پاینده شدم

عروسک جون فدات شم تو هم قلبت شکسته

نمی دونم تو این چند وقت که نبودم (سه فصل) کدوم یک از دوستان من رو از یاد بردن اما بدونید که شما از یاد من نرفتین

امروز بالاخره دل رو به دریا زدم و نوشتم که دوست دارم باز از نو شروع کنم

امیدوارم که بتونم باز با همون روحیه قدیم ولی با دستی پر تر٬ از میهمانان شبانگاهی پذیرایی کنم

دل عاشق به پیغامی بسازد                                خمار آلوده با جامی بسازد

مرا کیفیت چشم تو کافیست                             ریاضت کش٬ به بادامی بسازد

با ر الها مددی که از تو غافل نشوم

                                              بار الها مددی غریق ساحل نشوم

کمکم کن که پر از عشق شوم

                                           کمکم کن که ورق پاره باطل نشوم

با تو درویش منم ، گذشته از خویش منم

                              آن کم از همه گان بیش منم ، گذشته از خویش منم

مثل یه شاخه سنگین پرم از بار نیاز

                                            بار الها چه کنم گر به تو مایل نشوم

دل درویش من این ثروت بی حد وفا

                                                آیه بزل توام چگونه نازل نشوم

ز دانش چو جانه تو را مایه نیست

ما هم شکسته خاطرو دیوانه، بوده ایم

ما هم اسیر طره جانانه، بوده ایم

ماهم به روزگار جوانی، زشور عشق

 روزی ندیم بلبل وپروانه بوده ایم

بر کام خشک ما به حقارت نظر مکن

ما هم رفیق ساقرو پیمانه بوده ایم

اونا که تو زندگیشون قصه های خوب شنیدن

تو غمار زندگانی همه جور بازی رو دیدن

اونا که تو خلوت شب شعرهای حافظ و خوندن

همه راه و رفتن اما، بر سر دوراهی موندن

بهشون بگید که اینجا یک نفر همیشه مسته

یک نفر همیشه تنها سر این کوچه نشسته

بهشون بگید که قصه اش مثله شاهنومه درازه

کی بوده کجا رسیده، چه جوری باید بسازه

حالا قصه هاشو مستا توی میخونه ها میگن

اما اون همیشه مستو توی اونجا راه نمی دن

بهشون بگید که اینجا یک نفر همیشه مسته

یک نفر همیشه تنها سر این کوچه نشسته

********  

من امشب سرخشو، دیوانه ومشتو غزل خوانم

به جام می پناه آورده ام ، از غم گریزانم

گر از میخوانه بازآیم مراغم باز می جوید

روید ای دوستان من گوشه میخانه می مانم

به مستی پای در میدان غم بنهاده ام امشب

نخند ای رهگذر بر من اگر افتان و خیزانم

 عشق کنار هم ایستادن زیر باران نیست...!!! عشق این است که یکی

برای دیگری چتر شود و دیگری هرگز نفهمد چرا خیس نشد.

                                    **********                                        

سرمايه آدمي يك نفس است و آن يك نفس براي هم نفس است

گر نفسي با نفسي هم نفس است آن يك نفس براي يك عمر بس است.

میشه امروز رو نخندید                  میشه فردا رو به غم داد

 میشه سهم دل خوشی رو                         به دل دیونه کم داد

میشه جاده رو ندیدو                      از یه بیراهه گذر کرد

 میشه غم رو گریه کرد و                 سوی بی تابی سفر کرد

حالا گیرم که دلامون همه، غم خونه کردیم

 آخرش چی ، آخرش چی

خودمونو با هزار فکرو خیال دیونه کردیم

آخرش چی ، آخرش چی

میشه بازعشق وصدا زد                همه دنیا رو خبر کرد

میشه باز غصه رو پرداد میشه                 غم رو دست به سر کرد

میشه با یک دل عاشق سوی هر دلی سفر کرد

کوچه پس کوچه عشق رو با خیال تو گذر کرد

نیمه شب مستوخراب می گزشتم از ویرانه ای
ناگه چشم مستم خیره شد بر خانه ای
صحنه آن دیدم کنار پنجره سوخت قلبم
ای عزیز همچنان پروانه ای
پیرمردی کور و فلج افتاده اندر گوشه ای
مادری مات و پریشان همچونان دیوانه ای
کودکی از سوز سرما می زند دندان به هم
دختری مشغول عیش و نوش با بیگانه ای
بر خودم لعنت فرستادم ،  نروم هر شب
مست وخراب سوی هر میخانه ای 
تا نبینم دختری از قفر و فنا می فروشد
عصمتش را بهر نان خانه ای

یار اگر زخمت زند از تیغ ابرو غم مخور

                                                    زخم ابرو را کنی با سوزن مژگان رفو

نارفیقان چو به یک رنگان دو رنگی کی کنند

از چه  تفسیر دو رنگی را زرنگی می گنند

هرچه باشی شیر دل

گردون شکارت می کند

هرچه باشی عزیز

ایام خارت میکند

قدرت و بازوی خود تکیه مکن

آسیاب این جهان آخرغبارت می کند